Co wie Twój kot? Co wie Twój pies?

Dwie, niesamowite książki! Polecam je z serca bardzo, bardzo.

Już jakiś czas temu dostałam propozycję przeczytania i napisania o książkach. Było to już drugi raz. Poprzednią recenzję umieściłam na stronie http://lb-poprostu.blogspot.com/2018/08/tajemniczy-czarny-kot.html. Tę jednak napiszę tutaj, bo jest to fantastyczna i obowiązkowa lektura, a właściwie lektury dla miłośników psów i kotów, a także dla osób ciekawych tego jak słyszą, jak widzą, w jaki sposób komunikują się z nami i ze sobą nawzajem nasi bracia mniejsi.

Autorka: Sophie Collins, wydawnictwo: Oficyna wydawnicza Alma-Press Sp. z o.o.
Tę pozycję przeczytałam pierwszą i było to już dość dawno :), ale pamiętam mnóstwo ciekawostek w niej zawartych. Na przykład o tym w jaki sposób psy widzą barwę - o eksperymencie przeprowadzonym w 2012 roku w Rosji na grupie zaledwie kilku psów. Wynikało z niego, że psy odróżniają odcienie niebieskiego od żółtego :)... Jest też opisana budowa psiego ucha, opowiedziane jak działa zmysł węchu i że niektóre rasy psów wykorzystują go w znacznie mniejszym stopniu niż wzrok (np. charty), a także wiele innych ciekawostek...

Książka podzielona jest na rozdziały, a w każdym z nich znajdują się pytania i odpowiedzi na nie. Np.:Jak bardzo skomplikowana jest fizjologia psa? Czy pies nie tylko potrafi myśleć, ale również używać rozumu? Czy pies zna twoją twarz?.... i wiele innych. W pierwszej części książki Psi świat opisane są zmysły psa, wraz z szóstym zmysłem :). Podano wiele przykładów zaczerpniętych ze świata nauki, na podstawie konkretnych badań z udziałem psów. Ta część obala wiele mitów i przynosi sporo nowej wiedzy. W drugiej części Odkrywanie co wie twój pies? opowiedziano w jaki sposób można bliżej poznać swojego psa, wzmocnić więź, dowiedzieć się czegoś nowego, sprawdzić jak bardzo przywiązany jest pies do właściciela i wiele innych... Na pewno do tej części będę jeszcze nieraz wracała...

Książka wydana jest bardzo starannie, na grubym papierze (kredowym), pięknie ilustrowana, oprawiona w twardą okładkę. I to, z jednej strony bardzo pięknie, ale z drugiej niezbyt wygodnie ;)... Takie albumowe wydawnictwa są trudne do czytania, przeglądania, wertowania..., no, ale coś za coś.
Do książki można, a nawet trzeba wracać, można ją otwierać w dowolnym miejscu by zagłębić się w treści, za każdy razem odkrywając coś ciekawego. Napisana jest bardzo ładnym językiem...

Autorka: Sally Morgan, wydawnictwo: Oficyna wydawnicza Alma-Press Sp. z o.o.
Podobnie zbudowana jest druga z książek. Podzielono ją również na dwie części: Zmysły kota, w której opisano wzrok słuch, węch, zmysł smaku, a także bardzo ważny dla kota zmysł dotyku i równowagi oraz Inteligencja kota, która to część, jak sam tytuł wskazuje traktuje o wyższości kota nad psem ;)... no tak, tak. Kot ma blisko dwukrotnie więcej komórek nerwowych niż pies!!!

Jest tam o kocich wspomnieniach, o pamięci, o tym, czy koty śnią :). Jest o znaczeniu oswajania kota i o zamiłowaniu do polowań. Kocie mamy i tatowie znajdą w książce potwierdzenie własnych spostrzeżeń, ale także wiele nowej wiedzy, ciekawych przykładów, opisów eksperymentów. Można też wykonać test osobowości kota :)...

Jest o tym, że pies, który nie radzi sobie z problemem poprosi człowieka o pomoc, a kot nie. Będzie on samodzielnie szukał rozwiązania... A to podparte teorią umysłu, rozumianą jako zdolność rozpoznawania tego, co myśli drugie zwierzę.

Jest o kocich zachowaniach, o stresie, który może kota nawet zabić i wiele, wiele innej wiedzy... Bardzo ciekawie o ratowaniu przez koty ludzi, wykrywaniu zagrożeń i chorób. O felinoterapii też...
No po prostu mała encyklopedia wiedzy o kocie.

Obie książki, jak już napisałam na początku, powinny stać w każdym kocim i/lub psim domu. Ja jestem zachwycona i zaciekawiona nadal.

Mamba

Mam sporo zaległości..., ale od 30 listopada 2018 do 15 grudnia 2018 był u mnie śliczny mały kotek, jak się okazało kotka :). Zapisuję ku pamięci. Mambuś jest już w innym DT, gdzie czeka na najlepszy domek na świecie. U mnie kicia była tylko na czas kwarantanny poszczepiennej.

Czarnemu kotkowi, zwłaszcza ruchliwemu czarnemu kotkowi ;) nie jest łatwo zrobić zdjęcia. A Mambusia jest wesołym, zdrowym i radosnym kociakiem :D.

Z Mirmiłkiem - dwa odcienie czerni ;) - czerń granatowa Mirmisia i czerń brązowa Mamby.

Jeszcze trochę kotka:

I na koniec zdjęcia jakie zrobiła Anesco w dniu wyjazdu Mamby:

Mamba ma śliczne brązowe (!) oczy :D.

:)
Gdyby ktoś chciał wspomóc tego kotka, podaję namiary:

opis/tytuł wpłaty: DT Abigail
Numer konta organizacji :
mBank 46 1140 2017 0000 4202 1012 0220
Wpłaty przez PayPal :
https://www.paypal.me/BraciaMniejsi
Wpłaty przez system szybkich płatności
Dotpay :
https://ssl.dotpay.pl/payment/index.php
ID sprzedającego to: 71972
Stowarzyszenie Humanitarno-Ekologiczne "Dla Braci Mniejszych"
OPP 1% KRS 0000324731
www.braciamniejsi.com.pl
Facebook: https://www.facebook.com/dlabracimniejszych

Co u nas?

Koty oswojone z psem, choć wielkiej komitywy nie ma z tygodnia na tydzień jest lepiej ;), nawet Mirmił,  po dwóch miesiącach przesiadywania głównie na piętrze, przeprowadził się już na dół :). Ucieka przed psem, ale już bez paniki, a kiedy Shanti śpi bawi się w jej obecności :).
Urwis najbardziej zdystansowany, podchodzi do psa,  by się o niego poocierać :).
Mały Kot od początku z psem, nadal jest przez Shanti "puczony" ;)...

A sama Shanti urosła niesamowicie, ma już ponad pół roku i jest czwarty dzień po sterylizacji. Zachowuje się jakby nigdy nic :)...

Ponieważ mam dużo zaległości będzie dużo zdjęć ;)...

Misiomir w pokoju za tapczanem, polujący na piórko

I Shanti się mu przyglądająca:

Na 3.5 godzinnym spacerze Wapienicką pętlą:

Słodziaki moje dwa - nadal się kochają :D

Nadal połowa lutego - Urwis na swoim fotelu:

I wyjaśnienie dlaczego Małego Kota nazywamy pieszczotliwie gupkotkiem ;)

Przed kominkiem ;)

Shanti ze swoją ulubioną poduszką

I znów spacer ;)

Z Gosią :D

26 lutego - czarny kot:

i rudy pies:

kocie wygłupy:

Mirmił i Mały Kot uwielbiają się razem bawić :D

Hłe hłe ;)

A tu proszę dwa dni temu - taki Mirmił - Shanti leży pod łóżkiem na swoim legowisku ;)

Shanti z Lenką - niespełna tydzień temu ;)

Spotykamy się prawie codziennie na łące podczas porannych spacerów

Lenka jest przykładem, że bez jednego oka można sobie świetnie radzić, biegać za piłką, wygłupiać jakby nigdy nic :)

:)
Na koniec wczorajsza Shanti, w prowizorycznym ochraniaczu przeciwbłotnym na brzuszek :)

A jak u Was? Cieszycie się już bliskością wiosny? U nas  ptaki o 6.30 niesamowicie śpiewają... Uwielbiam te poranne spacery z psem :)...