Co u nas?

Koty oswojone z psem, choć wielkiej komitywy nie ma z tygodnia na tydzień jest lepiej ;), nawet Mirmił,  po dwóch miesiącach przesiadywania głównie na piętrze, przeprowadził się już na dół :). Ucieka przed psem, ale już bez paniki, a kiedy Shanti śpi bawi się w jej obecności :).
Urwis najbardziej zdystansowany, podchodzi do psa,  by się o niego poocierać :).
Mały Kot od początku z psem, nadal jest przez Shanti "puczony" ;)...

A sama Shanti urosła niesamowicie, ma już ponad pół roku i jest czwarty dzień po sterylizacji. Zachowuje się jakby nigdy nic :)...

Ponieważ mam dużo zaległości będzie dużo zdjęć ;)...

Misiomir w pokoju za tapczanem, polujący na piórko

I Shanti się mu przyglądająca:

Na 3.5 godzinnym spacerze Wapienicką pętlą:

Słodziaki moje dwa - nadal się kochają :D

Nadal połowa lutego - Urwis na swoim fotelu:

I wyjaśnienie dlaczego Małego Kota nazywamy pieszczotliwie gupkotkiem ;)

Przed kominkiem ;)

Shanti ze swoją ulubioną poduszką

I znów spacer ;)

Z Gosią :D

26 lutego - czarny kot:

i rudy pies:

kocie wygłupy:

Mirmił i Mały Kot uwielbiają się razem bawić :D

Hłe hłe ;)

A tu proszę dwa dni temu - taki Mirmił - Shanti leży pod łóżkiem na swoim legowisku ;)

Shanti z Lenką - niespełna tydzień temu ;)

Spotykamy się prawie codziennie na łące podczas porannych spacerów

Lenka jest przykładem, że bez jednego oka można sobie świetnie radzić, biegać za piłką, wygłupiać jakby nigdy nic :)

:)
Na koniec wczorajsza Shanti, w prowizorycznym ochraniaczu przeciwbłotnym na brzuszek :)

A jak u Was? Cieszycie się już bliskością wiosny? U nas  ptaki o 6.30 niesamowicie śpiewają... Uwielbiam te poranne spacery z psem :)...

Mirmiłek w wannie :)

;) Sesja zdjęciowa Mirmisia, który bardzo lubi pić wodę z kranu... :)

Bawić się w wannie też można:

Takie to piękne czarne kociątko (no dobrze, kocisko ;) ).

Mimiś z Urwisem nadal okupują piętro, a na dół schodzą gdy psa nie ma (jest zamknięty w pokoju np.)..., więc na postępy muszę chyba jednak poczekać dłużej... :/

Cierpliwie czekam aż się zaprzyjaźnią ;)

Póki co jest tak, że Shanti mieszka w moim pokoju - kiedyś kotów i moim..., a Koty: Urwis i Mirmił mieszkają na górze głównie. Do pokoju wchodzi Mały Kot...

Pozwala się Shanti pogonić, potarmosić (ale bez agresji po szczeniacku to ona robi), a jak ma dość to ucieka na wyższe kondygnacje ;):

Shanti uwielbia leżeć na kanapach, nie pozwalam jej, ale jak widać wyżej korzysta z każdej okazji ;).
Urwis rzadko schodzi na dół, głównie śpi w pokoju Michała, który teraz dużo czasu spędza w Krakowie i tęskni... Chociaż może po prostu śpi?... Mirmił, na którego przyznam, że liczyłam najbardziej, bo młody i sam lubi się bawić, schodzi na dół, ale tylko gdy nie ma psa w zasięgu, a najlepiej gdy jest zamknięty w pokoju. Ale zdarza mu się zaglądnąć, gdy Shanti śpi ;)

Jednak  gdy tylko się ruszy i podejdzie lub podbiegnie, zaraz czmycha na górę:

Urwis też obserwuje ;)

Poza tym pieseł jest super :), coraz fajniejsza, coraz więcej rozrabia:), ale i na dłuższe spacery daje się poprowadzić, bo generalnie to ona straszek jeszcze jest i niechętnie poza dom ;)...

Dziś byliśmy też u moich rodziców - 20 minut samochodem, duży ogród :)

Staram się spędzać z kotami czas :), zamykam Shanti w pokoju i daję im jeść na dole - nie mogę jej puścić, bo się rzuca na jedzenie kocie... ;), i na górze się bawimy :D, Shanti wtedy czeka na dole pod schodami...
Zamykam też pokój na noc (czasem z Małym), aby nie chodziła po wszystkich innych pokojach i nie sikała. Przy zamkniętych drzwiach przeważnie się budzę gdy ona się kręci i raz, dwa razy w ciągu nocy chodzimy na ogród na siku...

Próbuję koty "ściągnąć" niżej, choćby na półpiętro, tak, aby Shanti widziała je gdy się z nimi  bawię lub głaskam, a one ją, ale to nie takie proste ;), bo koty wolą na psa nie patrzeć ;P...

Wiem, że nie powinnam ich izolować, bramkę na schodach  postawiłam po to, by Shanti tam nie chodziła, nie myślałam wtedy o kotach, ale ich reakcja na psa, to był paniczny strach Mirmiła, który po prostu zaczął śpiewać (wyć), Małego ciekawość i olewanie, a Urwis w ogóle nie zszedł wtedy na dół... Ale jest jak jest i chyba trzeba poczekać...? Chociaż mam mnóstwo wątpliwości - nie chciałabym popełnić błędu, który sprawi, że koty i pies się nigdy nie zaprzyjaźnią...

No i przyznam, że tęsknię za kotami w pokoju...