Ta Pies

Szimi bez zmian... Wybrałam się z nią wczoraj do wterynarza przekonana, że o godzinie 15, gdy Pani doktor kończy wizyty domowe nie będzie nikogo, jak to miało miejsce dawniej. Tymczasem nie było lekarza, a był już pacjent (pacjentka), w dodatku nie zdiagnozowana jeszcze, a wizyty u tej weterynarz zawsze trwają odpowiednio długo. Wróciliśmy do domu. Spróbuję kiedy indziej.
Chciałam coś na te dygotki dostać, jakiś łagodny środek uspokajający, ziołowy może. No i wyczyścić gruczoły smrodkowe, bo dawno nie miała czyszczonych.

Na zdjęciach Szimi w jeden ze swoich lepszych dni:

 

Właściwie codziennie wita nas wesoło :), ale widzę, że jest trochę pogubiona... Może jednak koty powodują, że tak się czuje? Kiedyś miała na wyłączność takie słowa jak: "chodź", "przynieś", "daj", itp..., a teraz nie wie do kogo ja to mówię, dlaczego zachęcam do zabawy, albo rozczulam się wogóle na nią nie patrząc, gdzieś obok, albo w innym pokoju?...
Próbowałam kiedyś wypracować osobny zasób słów dla Urwisa i osobny dla Szimi. Nie bardzo mi się udało...

.